არსებითა და ზედსართავა ორი მხიარული გოგონაა. ისინი სულ ერთად დადიან, დახტიან და დაჰქრიან, ყველაფერს ახასიათებენ და თავის სახელს არქმევენ. ისინი ხომ ამის ოსტატები არიან. ზედსართავა მუდამ ყველას და ყველაფრის დახასიათებაშია: „დიდი“, „პატარა“, „წითელი“, "„ყვითელი“... არსებითა კი ყველას და ყველაფერს სახელებს არქმევს: „სახლი“, „ბურთი“, „ჰამაკი“, „თოჯინა“...
გზად ვისაც და რასაც დაინახავენ, ყველაფერს აღწერენ და სახელს არქმევენ. აი, ახლაც, გზაზე ხე შემოხვდათ, რომლსაც ნაყოფი უხვად ესხა. ზედსართავამ მაღლა აიხედა და თქვა:„წითელი“, არსებითად კი მაშინვე დაამატა:„ ვაშლი“. მერე გახარებულებმა ერთმანეთს ხელი ჩაჰკიდეს და სიცილ-კისკისით გაუყვნენ გზას.
ასე აღწერეს: ცისფერი ცა, თეთრი ღრუბლები, ოქროსფერი მზე, მწვანე ბალახი, ხის სახლი, თეთრი ბეკეკა და ასე შემდეგ.